ZESPÓŁ SZKÓŁ W GOZDZIE

 „Zajęcia rozwijające twórcza aktywność uczniów"

Od września 2011 w szkole Podstawowej w Goździe był realizowany projekt „ Indywidualizacja kluczem rozwoju osobistego dzieci z gminy Kłoczew" w ramach którego były prowadzone zajęcia „ Zajęcia rozwijające twórczą aktywność uczniów" w oparciu o program„ Mały artysta", którego celem było:
- rozwijanie zdolności, wrażliwości, wyobraźni, twórczego myślenia,
-stworzenie możliwości swobodnego wyrażania wrażeń i uczuć w różnych formach teatralnych,
-wspomaganie rozwoju emocjonalnego i motywowanie do samodzielnych rozwiązań twórczych,
-sprzyjanie pracy twórczej, w szczególności zaspokajania potrzeb bezpieczeństwa akceptacji i uznania.
-wzbogacenie słownictwa dotyczącego min  „ sztuki, teatru", poznanie gry aktorskiej,
- poznanie tradycji naszego regionu oraz dzieł sztuki,
Wiemy, że dzieci są kreatywne i twórcze z natury, dlatego tę wspaniałą zdolność należy w nich rozwijać i temu też służyły te zajęcia. Uczestnicy zajęć mogli podziwiać grę aktora oglądając spektakl Pinokio w Teatrze Muzycznym w Lublinie. Poznali tradycje naszego regionu zwiedzając Muzeum Wsi Lubelskiej, zwiedzili także zabytki naszej stolicy. Uczniowie poznali nowe i ciekawe techniki plastyczne, techniczne czego wyrazem były wystawy prac oraz udział w tworzeniu gazetek tematycznych. Dzieci były dumne gdyż ich prace zostały  podziwiane przez rodziców, uczniów i nauczycieli. Kolejnym etapem był udział uczniów w III edycji Konkursu wielkanocnego organizowanego przez GOK w Kłoczewie. Prezentacja prac w Urzędzie Gminy oraz w Kąciku Regionalnym w szkole była pozytywną formą przedstawienia dokonań dzieci. Poczuły się one odważne,  pewne swoich możliwości. Stworzenie sytuacji swobodnego wyrażania swoich wrażeń i uczuć umożliwił udział w inscenizacjach. Zwieńczeniem ich pracy twórczej, kreatywności , pewności siebie był występ uczniów przed szerszą publicznością . Reprezentowali swój talent aktorski z okazji dnia Babci i Dziadka oraz na Gminnym Przeglądzie Teatrzyków Szkolnych. Odegrane role dały dzieciom radość, zadowolenie oraz wzmocniły poczucie własnej wartości. Udział dzieci w zajęciach wpłynął pozytywnie na :rozwijanie zainteresowań plastycznych wśród dzieci, uzdolnień, twórczej aktywności dzieci. Zajęcia dostarczały przeżyć estetycznych, umożliwiły kontakt ze sztuka. Dały możliwość wyrażania uczuć, emocji, Uczestnicy zajęć chętnie wypowiadali się na temat swoich prac, czuli się współtwórcami zajęć. Dzięki temu miały poczucie akceptacji. Zainteresowanie grą aktorską podniosło wśród uczniów chęć działania, odwagę wzbogaciło słownictwo, sferę poznawczą i motywacyjną. Program spełnił zamierzone cele i przyczynił się do rozwoju poznawczego uczniów. Dokonując ewaluacji oparłam się na wypowiedziach uczestników zajęć, rozmowach z nauczycielami i rodzicami, obserwacji oraz przeprowadzonej ankiecie w której :100% uczniów odpowiedziało że chętnie uczęszczało na zajęcia, mogło wyrażać swoje uczucia i emocje poprzez wykonywane prace, a role w których grało dawały im radość i zadowolenie.

 

Prowadząca zajęcia:
Bożena Lipiec

 "Korekcja wad postawy w edukacji  wczesnoszkolnej"

W ramach projektu ,,Indywidualizacja kluczem rozwoju osobistego dzieci z Gminy Kłoczew'' w Zespole Szkół w Gozdzie był realizowany program ,,Korekcja wad postawy w edukacji  wczesnoszkolnej''. Głównym  zamierzeniem programu było wyrobienie nawyku prawidłowej postawy u uczestników. Z obserwacji wynika, że progres w tym zakresie wystąpił u wszystkich uczniów. U 83 % obserwuje się stały nawyk utrzymywania prawidłowej postawy. U 17 % można zauważyć niewielkie, krótkotrwałe odstępstwa, które są szybko korygowane, gdy tylko uczeń uświadomi sobie, że jego postawa jest w danym momencie nieprawidłowa. Należy zauważyć wzrost samoświadomości w tym zakresie: uczeń sam wie, że przyjął nieprawidłową postawę  i sam ją koryguje. Program wyrobił w uczestnikach nawyk systematyczności, zwiększył umiejętność organizacji czasu (z obserwacji wynika, że owa systematyczność przeniosła się też na inne dziedziny życia, niezwiązane bezpośrednio z korekcją wad postawy). Zauważalne jest zwiększenie świadomości dotyczącej funkcjonowania organizmu: uczestnicy potrafią odpowiednio rozkładać siły, biorąc pod uwagę stopień trudności zadania, poziom wysiłku i czas potrzebny do wykonania ćwiczenia. Ujmując bardziej obrazowo, wiedzą, że przeciążenie organizmu na początku ćwiczeń, skutkuje szybkim zmęczeniem i brakiem sił do wykonania zadania.
Uczestnicy poznali zasady bezpieczeństwa podczas wykonywania ćwiczeń.                            Z przeprowadzonego wywiadu wynika, że owe wytyczne dotyczące bezpieczeństwa, przenoszą na zasadzie analogii, do innych dziedzin życia, począwszy od lekcji wychowania fizycznego, przez zabawy na podwórku, aż po pomoc rodzicom przy pracy. Należy podkreślić, że uczestnicy pochodzą z obszarów wiejskich i często pomagają w pracach polowych. Wiedza o podstawowych zasadach bezpieczeństwa może przyczynić się do uniknięcia różnego rodzaju urazów ortopedycznych, które często zdarzają się podczas  prac. Uczestnicy poznali też zasady przestrzegania higieny osobistej i higieny pracy.
Z obserwacji wynika, że program rozwinął umiejętności twórcze uczestników. Badani potrafią sami tworzyć inne ćwiczenia, będące wariacją wcześniej wykonywanych, bądź też ich kontaminacją. Uwzględniają przy tym całą wiedzę dotyczącą funkcjonowania układu mięśniowego, kostnego, a także wiedzę o bezpieczeństwie podczas ćwiczeń. Charakterystyczne dla uczestników jest tworzenie przez nich związku przyczynowo - skutkowego przy poszczególnych ćwiczeniach. Badani potrafią określić na jaką partię ciała wpływa dane ćwiczenie.
Istotnym efektem prowadzonego programu jest również zwiększenie świadomości rodziców uczestników, co do wad postawy, sposobów zapobiegania, czy korekcji. Zauważalna jest większa troska rodziców o rozwój fizyczny ich dzieci. Od czasu wprowadzenia programu zaobserwowano spontaniczne pytania rodziców, oscylujące wokół problematyki związanej     z układem kostno - mięśniowym.
Należy zauważyć, że program odegrał ogromną rolę w zakresie zwiększenia tolerancji dla osób z wadami postawy, czy też osób niepełnosprawnych. Z przeprowadzonego wywiadu wnioskuję, że zarówno uczestnicy programu jak i ich rodzice podchodzą do osób niepełnosprawnych z większą śmiałością, bez lęku i - co najważniejsze - bez uprzedzeń. Poznali, że niepełnosprawność nie jest powodem do żartów, nie jest także niczyją winą. Wiedzą, że ten stan organizmu nie podlega ocenie w kategoriach lepszy - gorszy. Zauważalne jest także zmniejszenie poziomu dyskomfortu psychicznego u badanych, związanych z kompleksami na tle własnej budowy ciała.
Na podstawie ankiety,  testu oraz obserwacji można śmiało powiedzieć, że zajęcia przyczyniły się do aktywizacji dzieci, które wcześniej unikały zabaw w grupie, czy też gier zespołowych, głównie z powodu mniejszej niż u rówieśników sprawności, słabszej koordynacji ruchowej  i niskiej samooceny. Uczestnicy z tej grupy zauważyli ogólną poprawę sprawności ruchowej, lepszą koordynację ciała (szczególnie na odcinku ręka - oko), wskazywali na wyższy poziom zadowolenia z uczestnictwa w zajęciach grupowych, niż przed okresem wprowadzenia programu. Wskazali na wyższy stopień własnej socjalizacji.  Bardziej sprawni uczniowie stopniowo wykazywali się coraz większym szacunkiem i wyrozumiałością w stosunku do kolegów o niższych umiejętnościach. Zaobserwowano zanikanie sformułowań o charakterze ocennym, w tym inwektywów, na rzecz uwag merytorycznych, przepływu wiedzy, wspólnego opracowywania strategii dotyczących wykonania zadania. Podsumowując: program spełnił wszystkie założenia i przyczynił się do rozwoju zarówno fizycznego jak i psychicznego uczestników. Przyczynił się zarówno do wyeliminowania wad postawy, wyrobienia prawidłowych nawyków, jak również podwyższył jakość życia uczestników, biorąc pod uwagę ich psychikę i relacje społeczne.

Prowadząca zajęcia:
mgr Jadwiga Szponder